Batalion ten był częścią 6. SS Gebirgs Division "Nord", składający się z ochotników z Holandi i Dani. W batalione tym służyli ochotnicy z Flandrii. Po krótkim podstawowym przeszkoleniu w Hamburgu, zostali przerzuceni do Polski, najpierw zatrzymali się na kilka tygodni w Radomiu, a potem przyjechali do Heidelager. Tu zostali zreorganizowani do standardowej struktury batalionu piechoty, mianowicie: trzy kompanie piechoty i jedna kompania karabinów maszynowych. Data pobytu w Pustkowie to prawdopodobnie maj 1941r. Póżniej zostali przeniesieni do Orzysza, gdzie zostali "zmotoryzowani". Jednostka ta działała głównie na froncie wschodnim (Łotwa) i brała udział w operacjach przeciwko partyzantce. 21 marca 1943r. batalion został wysłany do Krasnego Boru, do obsadzenia pozycji opuszczonych przez hiszpańską "Błękitną Dywizję". Po ciężkich stratach resztki batalionu (z 3 kompani które weszły do bitwy, ok. 125 ludzi, zostało 9!) zostało wysłane do Polski, i w początkach maja 1943r. włączeni zostali do "Langemarck". Sturmbrigade zostało formalnie przyjęte 31 maja w Heidelager.

We wrześniu 1942r do końca lutego 1943r został zformowany włoski SS-Batallion. Major Fortunato otrzymał zadanie wybrania nowych rekrutów, lojalnych Niemcom. Wielu ochotników przeszło z "Włoskiego XXXI Batalionu Czołgów", z "Lombardia Division" oraz elitarnej dywizji alpejskiej "Alpine Julia Division". Batalion składał się z 20 oficerów i 571 żołnierzy. Dowódcą batalionu został Hauptmann der Schutzpolizei Friedrich Noweck. Od 21 marca do maja 1944 roku, SS-Batallion "Debica" brał udział w operacji zwalczania partyzantki działającej w okolicach Pellice Valley, w kierunku południowo-zachodnim od Turynu. 12 kwietnia batalion został włączony do SS Battle Group "Diebitsch". 7 września stał się częścią "Waffen - Grenadier Brigade der SS (italienische nr.1)". Później został przekształcony do "Waffen - Fusilier Btl. der SS 59" (59 batalion rozpoznawczy) którego dowódcą był również Noweck. W Heidelager kwaterował na ringu I (Pustków)

Bluza włoskiego esesmana	Insygnia Batalionu

W Pustkowie ćwiczyła również sławna ostatnio ukraińska 14 dywizja grenadierów pancernych "Galizien", a ściślej na poligonie zostało utworzone trzy pułki tej dywizji, mianowicie:

W czerwcu 1944 r. dywizję skierowano na front wschodni, gdzie w lipcu została prawie całkowicie rozbita przez Rosjan w bitwie pod Brodami (zginęło 80 proc. oficerów i żołnierzy). Jesienią zdziesiatkowana jednostka stacjonowała na Słowacji (Brno), a potem na Śląsku (poligon Neuhammer w pobliżu miejscowości Sagan).

Madal za bitwę pod Brodami

Dywizje odtworzono zimą 1945 r. Dowództwo objął gen. Paweł Szandruk (co ciekawe odznaczony po wojnie przez gen. Andersa Krzyżem Virtuti Militarii za kampanię wrześniową 1939 r.). Jednostkę skierowano do południowej Austrii, i tam dostała sie do niewoli alianckiej. Przez obozy jenieckie we Włoszech żołnierze SS Galizien trafili w 1947 r. do Wielkiej Brytanii, na mocy decyzji premiera Clementa Attlee, który nie chciał wydać ich Rosjanom. Stamtąd wielu wyjechało potem do Kanady, USA czy Australii. Żołnierze dywizji posądzani są o wiele zbrodni przeciwko ludności cywilnej.

Paweł Szandruk dowódca dywizji

Wszystkie zdjęcia wykonane na poligonie Heidelager - może ktoś rozpoznaje w którym miejscu? All pictures executed on Heidelager

Od czerwca do grudnia 1942 na poligonie kwaterował ukraiński policyjny batalion Schuma bat.202 (Legion Nachtigall - słowiki). Złożony głównie z policjantów granatowych. Po przeszkoleniu, batalion składający się z 600 policjantów wysłany został na zaplecze grupy armii "Mitte" na froncie wschodnim. Dowódcą był Theodor Oberleander, późniejszy minister RFN. Batalion ten posądzany był o udział w mordzie lwowskich profesorów, ale jak się okazało, była to sowiecka prowokacja.

DUN - odznaka członków Nachtigall i Roland

Drugą jednostką policyjną składająca się z Ukraińców był Schutzmannschaft batalion 204 (Legion Roland) zorganizowany z początkiem 1943 r. w Pustkowie. Składał się z ochotników ukraińskich, głównie z terenów Małopolski wschodniej i środkowej**. Jego dowódcą był SS-hauptsturmführer Ulow, a zastępcą Ukrainiec – kpt. Poberenko. W skład batalionu wchodziły trzy kompanie, każda po 150 ludzi, którzy nosili mundury żandarmerii niemieckiej. Od połowy maja 1943 r. batalion pełnił służbę strażniczą w obozie w Pustkowie i m.in. nadzorował więźniów z obozu pracy.

Podobnego umundurowania używali członkowie batalionu w Pustkowie	Członek batalionu Schuma	Klamra Schuma

5. SS Panzer Division "Wiking"

Wiosną 1944r koło Korsunia wpadła w zasadzkę dywizja "Wiking" wraz z resztą 4 Armii Pancernej. Ponosząc ciężkie straty (ok. 30% w ludziach i tracąc prawie cały ciężki sprzęt) jednostka ta wyrwała się z kotła (kontratak pod Czerkasami). Pod koniec kwietnia 1944r dywizja "Wiking" została wysłana do Heidelager gdzie została odbudowana już jako dywizja pancerna

W styczniu 1944r. kwaterowały elementy 8. SS Kavallerie Division "Florian Geyer". Dowódcą był były szef policji w GG Brunon Streckenbach

Od ustanowienia władz obozu do 18 sierpnia 1941r. służbę wartowniczo-strażniczą pełnił SS-Tottenkopf Bataillon "Oranienburg" Służyli w nim przeważnie Niemcy, Belgowie, Holendrzy. Dowódcą był Johann von Feil. Od powyższej daty nazwę batalionu zmieniono na SS Bataillon "SS Truppen Ubungs Platz Debica".

Na terenie poligonu widziane były również odznaki dywizji 1. SS Panzer Division "Leibstandarte Adolf Hitler" oraz dywizji "Herman Goring" która formalnie należała do Luftwaffe.